Grammaire 2 Les genres des noms et les déclinaisons. ΤΑ ΕΠΙΘΕΤΑ

Νέα Ελληνικά για το  GCSE , δοκιμαστική έκδοση Ε.ΔΙΑ.Μ.ΜΕ

Ρέθυμνο 2007

Μικρά Αγγλία

"H ιστορία διαθέτει ναυτικό φυλλάδιο και ταξιδεύει επί μία εικοσαετία μεταφέροντας θαλασσοφαγωμένους άντρες και θαλασσοφαγωμένες γυναίκες στους μεγάλους ή ασήμαντους πλόες της ζωής, από τη Σουραμπάγια στα βυσσινοχώραφα της Άνδρου, από τα τζενεραλάδικα και τα υπερωκεάνια στη χρυσαφένια αμμουδιά του Nειμποριού και στις ασκήσεις μελαγχολίας μιας παρέας κοριτσιών, από ένα ντοματοπίλαφο στο Mπουένος Άιρες στις πιστές λαρδομούνες που κρέμονται από το στόμα της Mούραινας κι από τις συμμαχικές νηοπομπές κατά τη διάρκεια του δεύτερου παγκόσμιου πολέμου στη Pίβα και στο λευκό διώροφο των Σαλταφέρων με το τσιγκούνικο ταβάνι, που σαν απλωμένο τουλπάνι έσταζε τους ήχους τού απάνω σπιτιού και μαζί τους ήχους του έρωτα στο πανομοιότυπο κάτω σπίτι, είκοσι τέσσερις λεπτές κυπαρισσοσανίδες που ρήμαξαν ζωές."

Αυτά διαβάζουμε στο οπισθόφυλλο του βιβλίου της πολυαγαπημένης Ιωάννας Καρυστιάνη που πραγματευόμαστε, σχολιάζουμε, δραματοποιούμε, αλλάζουμε όπως μας βολεύει ή όπως θα μας άρεσε την ιστορία, παίζουμε τους ρόλους, ταυτιζόμαστε ή όχι με τα πρόσωπα, - γενικά αφορμή για εκτόνωση ψάχνουμε χρησιμοποιώντας το βιβλίο, την ταινία ή και τα δυο, κάθε Τετάρτη, 18:30 με 21:00 το βράδυ στο Tierra de Campos , Αμμοχώστου 27, Λευκωσία ( εντός των τειχών, πύλη Αμμοχώστου). Μια όμορφη μικρή παρεΐτσα  που θα μπορούσε να μεγαλώσει λίγο ακόμα...

Grammaire 3 : Verbes 2

LES TEMPS PASSÉS

a.Verbes actifs

En grec les temps du passé sont:

• O Παρατατικός ( Imparfait)
• O Aόριστος ( passé somplie ou passé composé)
• O Παρακείμενος (passé composé)  ΚΑΙ
• Ο Υπερσυντέλικος ( plus que parfait)

Pour former l'imparfait et l' aoriste des verbes actifs on doit avoir trois syllabes dont l'antépénultième (troisième syllabe comptant par la fin) porte l'accent. 

Si le verbe ne dispose que deux syllabes, un -ε- porte- accent est rajouté au début du verbe.

Cette règle n'est pas appliquée à l'imparfait aux verbes actifs qui ont la voyelle -a- avant la terminaison.

1. ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ

Correspond à l'Imparfait.

                       C'est  un temps simple qui présente 

une action dans le passé qui a duré dans le temps et qui se 

poursuit peut-être toujours. 

C'est le temps idéal pour décrire des paysages 

ou exprimer des habitudes dans le passé.

2. ΑΟΡΙΣΤΟΣ

Correspond au passé simple et au passé composé du français contemporain.
Exprime une action achevée du passé, le plus souvent une action brève.
Il souligne le fait qu’une action passée, unique et ponctuelle, ou bien venue interrompre une action ou situation en cours, est terminée.

                                                      

                                                         3. ΠΑΡΑΚΕΙΜΕΝΟΣ

Le Παρακείμενος (passé composé) exprime des évènements complètement achevée à un moment déterminé ou indéterminé du passé, en relation avec le présent ou dont les conséquences sont encore sensibles dans le présent. 

Pour reprendre les termes de la grammaire moderne, il maintient les actions narrées dans l'actualité du sujet, alors qu'avec l' Αόριστος ( passé simple)le sujet se dissocie de ce qu'il raconte. Avec le Παρακείμενος la primauté est donnée à l'effet que l'action a eu dans le présent.

p.ex . 1.πέρσι το καλοκαίρι πήγαμε στη Ρόδο. Περάσαμε υπέροχα!(Αόριστος) 

2. Στη Ρόδο έχουμε πάει και έχουμε περάσει υπέροχα. Αξέχαστες διακοπές! (παρακείμενος)

4. ΥΠΕΡΣΥΝΤΕΛΙΚΟΣ

Υπερσυντέλικος =Plus-que parfait
Il indique un évènement passé à un moment indéterminé avant un autre évènement passé, exprimé le plus souvent  en Αόριστος (passé simple) 

Il peut introduire une condition dont la réalisation aurait entrainé celle de la proposition associé.

p.ex. Είχα αποκοιμηθεί στον καναπέ όταν τηλεφώνησες.

Αν είχες κάνει αυτό που σου είπα, τώρα δεν θα ήσουν σ'αυτή τη δύσκολη θέση...

Στα Ελληνικά: Cours de grec : ΜΑΘΗΜΑ 6

Στα Ελληνικά: Cours de grec : ΜΑΘΗΜΑ 6: Les couleurs                       Τα χρώματα                                                                                  (Το χρώ...

Οι Έλληνες /Les Grecs

1. Ελληνική φιλοξενία
Lorsque vous irez en Grèce, vous découvrirez la légendaire et néanmoins véritable hospitalité grecque (l’hospitalité -φιλοξενία-qui vient du verbe φιλοξενώ = j’accorde l’hospitalité). 

Cette hospitalité fait que l’on n’a pas peur de celui que l’on ne connaît pas. On l’accueille et la seule « agression » subie par celui-ci est le « bombardement » de questions sur lui, sa famille, son pays! Alors, surtout si l’on parle grec, quels moments inoubliables de chaleur, de générosité, d’échanges en toute simplicité. 
Celui qui connaît la langue n’est pas un visiteur comme les autres.....
Διαβάστε περισσότερα

Grammaire

POUR S'INITIER...

Le grec moderne est une langue à déclinaisons (comme l’allemand, par exemple) : la terminaison des mots change suivant la fonction du mot dans la phrase. Même les noms propres se déclinent : par exemple, on dira :

·        Ο Φίλιππος έφυγε (O Fílippos éfiye) : « Philippe est parti » ;

·        βλέπω τον Φίλιππο (Vlépo ton Fílippo) : « Je vois Philippe » ;

·        Είναι το σπίτι του Φιλίππου (Íne to spíti tou Filíppou) : « C’est la maison de Philippe ».

Par ailleurs, le grec distingue deux aspects pour chaque verbe, marqués chacun par une forme distincte : une forme continue (calquée sur le présent) et une forme instantanée (calquée sur le passé, appelé « aoriste »).

Cette différence est très vivante et se retrouve au futur et au subjonctif. Un Grec ne confondra pas «θατον δω» (tha ton dhó) et «θα τον βλέπω» (tha ton vlépo) : les deux signifient « je le verrai », mais le premier sous-entend « une fois » tandis que le second sous-entend « continuellement »........

MΑΘΗΜΑ 1

LES ARTICLES

ΜΑΘΗΜΑ  2

Les genres des noms et les déclinaisons

ΜΑΘΗΜΑ   3

Verbes

ΜΑΘΗΜΑ 3Β
Les temps et les modes

Bienvenu

Vous avez choisi d’apprendre le grec moderne et c’est un choix fort pertinent!

En effet, l’étude de cette langue intégrée judicieusement dans un cursus, peut être un atout supplémentaire.

La langue que vous allez découvrir est le résultat de l’évolution du grec ancien au cours des siècles mais il n’est nul besoin d’avoir étudié le grec ancien pour parler grec.

C’est pour moi un grand plaisir de vous guider dans la découverte de cette si belle langue.

Je suis sûre que cette étude sera source de plaisir pour vous car elle vous conduira à la rencontre d’unelangue, d’une culture et d’un peuple trop méconnus et pourtant si riches et si enrichissants qu’on ne peut s’en séparer, une fois qu’on les a un peu côtoyés!

Liens: ΜΑΘΗΜΑ  1:  L'ALPHABET GREC
ΜΑΘΗΜΑ 2:L’importance de l’Accentuation
ΜΑΘΗΜΑ 3: MORPHOLOGIE NOMINALE
ΜΑΘΗΜΑ 4 :LA FAMILLE
ΜΑΘΗΜΑ 5: Le temps
ΜΑΘΗΜΑ 6: Les couleurs
TESTS ET EVALUATIONS

«Η ελληνική φυλή γεννήθηκε ευνοημένη με μια γλώσσα εύηχη, γεμάτη μουσικότητα»

 «Όταν κάποτε φύγω από τούτο το φως θα ελιχθώ προς τα πάνω όπως ένα ποταμάκι που μουρμουρίζει. Κι αν τυχόν κάπου ανάμεσα στους γαλάζιους διαδρόμους συναντήσω αγγέλους, θα τους μιλήσω ελληνικά, επειδή δεν ξέρουνε γλώσσες, μιλάνε μεταξύ τους με μουσική!».Ν. Βρεττάκος

Γεννηθήκαμε Έλληνες κι έχουμε το προνόμιο να μιλάμε αυτήν τη γλώσσα των αγγέλων. Μια γλώσσα που μιλιέται εδώ και 4.000 χρόνια αδιάκοπα. Μιλάμε τη γλώσσα στην οποία πρωτοτραγούδησε ο Όμηρος. Τη γλώσσα στην οποία έγραψε ο Πλάτωνας, ο Ισοκράτης, ο Ηρόδοτος κι ο Θουκυδίδης, στην οποία μίλησε ο Περικλής, ο Σωκράτης, ο Μ. Αλέξανδρος. 

Τη γλώσσα που χρησιμοποίησε ο Άγ. Ι. ο Χρυσόστομος, ο Ρήγας, ο Σολωμός.

Δυστυχώς, όμως, στις μέρες μας έχουμε την τάση να μη θεωρούμε προνόμιο το γεγονός αυτό, αλλά, αντιθέτως, υποτιμούμε τη γλώσσα μας ως ένα απλό όργανο επικοινωνίας. 

Όμως, «η γλώσσα δεν είναι απλό εργαλείο (όπως τη θέλουν μερικοί τεχνοκράτες γλωσσολόγοι, επικοινωνιολόγοι και πληροφορικοί), αλλά καθοριστικό συστατικό της προσωπικότητας του ατόμου και της φυσιογνωμίας ενός λαού, δηλαδή “υπαρξιακό” στοιχείο». (Γ. Μπαμπινιώτης). 

Μέσα στη γλώσσα κρύβεται ολάκερος ο πολιτισμός και η παράδοση ενός λαού,«απεικονίζονται στοιχεία από την ιστορία, τη σκέψη, τη νοοτροπία, την καλλιέργεια και τον πολιτισμό του» (Γ. Μπαμπινιώτης). 

Η γλώσσα μας είναι το «είναι» μας.Είναι κάτι ζωντανό και ζωτικό, που μεταβάλλεται όπως κάθε ζωντανός οργανισμός με την πάροδο του χρόνου, χωρίς όμως να αλλάζει καθοριστικά, φέροντας μέσα στους αιώνες από την εποχή του Ομήρου τόσα πολλά και τόσο πλούσια, απέραντα και μεστά στοιχεία. Από την εποχή του Ομήρου «μιλούμε, ανασαίνουμε και τραγουδούμε με την ίδια γλώσσα» (Γ. Σεφέρης). 

Την Ενιαία Ελληνική Γλώσσα, όπως λέει κι ο Ελύτης.

Διαβάστε περισσότερα

Απομυθοποίηση του καρκίνου μέσω των ανακαλύψεων του Δρ. Χάμερ.

Το “Σύνδρομο Ντιρκ-Χάμερ” 

και ο “Σιδηρούς Κανόνας του Καρκίνου”, είναι οι πρώτες ανακάλύψεις του Δρ. Χάμερ, σύμφωνα με τις οποίες κάθε καρκίνος είναι αποτέλεσμα κάποιου ισχυρού συγκρουσιακού σοκ, το οποίο αργότερα ονομάστηκε “βιολογική συγκρούση”.
Με το πέρασμα των ετών, ο Δρ. Χάμερ ανακάλυψε ότι στην πραγματικότητα σχεδόν κάθε αρρώστια έχει την αιτία της σε κάποια απολύτως συγκεκριμένου τύπου βιολογική σύγκρουση.

Ο “Σιδηρούς Κανόνας του Καρκίνου” ήταν η πρώτη από τις συνολικά πέντε Βιολογικές Νομοτέλειες που ανακάλυψε ο Δρ. Χάμερ, οι οποίες αποτελούν και τον πυρήνα της “Γερμανικής Νέας Ιατρικής”.

Παρακολουθείστε τα παρακάτω βίντεο. 
Είναι συγκλονιστικά!

http://youtu.be/UG1NgSbYlw8         http://youtu.be/Savw19CMhxc  http://youtu.be/ycB0eDVMN1I                                          http://youtu.be/bI9jtsJ3YFc

http://youtu.be/5gF1Yv8Xawk                                            http://youtu.be/HM03ae_hA5I

Σε έναν κόσμο όπου επικρατεί η τρέλα η υπερβολή και η παραπλάνηση, βίντεο σαν κι αυτά, προσπαθούν να διατηρήσουν την λογική σε ένα επίπεδο που να είναι δυνατή η κριτική σκέψη και η αυτοάμυνα προς διατήρηση της υγείας και της σωματικής ακεραιότητας.

Ελληνική Γλώσσα/Langue Grecque

Βρήκα σερφάροντας τα εξής υπέροχα....

Φύκια για μεταξωτές (*) διφθόγγους

της αν.καθηγ. Μαριάννας Κατσογιάννου

Όταν έχεις άγνοια για κάτι, εύκολα βρίσκεται κάποιος επιτήδειος να την εκμεταλλευτεί: να σε κλέψει στο ζύγι, να το σκάσει με την προίκα σου, να σε πείσει να τον ψηφίσεις… κοντολογίς να σου πουλήσει φύκια για μεταξωτές κορδέλες. Αυτό ισχύει για όλους μας. Όταν μάλιστα πρόκειται για θέμα που μας «πονάει», που σχετίζεται με κάποια ανάγκη ή ευαισθησία, τότε γινόμαστε πιο ευάλωτοι σε κάθε είδους τερτίπια, νομικά, λεκτικά, εμπορικά… και είναι ακόμα πιο εύκολο να πέσουμε θύματα απάτης.

Κάτι τέτοιο γίνεται συχνά μ’ ένα θέμα για το οποίο ενδιαφερόμαστε όλοι, άλλος λιγότερο, άλλος περισσότερο, πάντως όλοι το νιώθουμε δικό μας. Εννοώ το πολλαπλά σημαντικό ζήτημα της γλώσσας που και μέρος της ταυτότητάς μας αποτελεί και την ποιότητα της επικοινωνίας μας καθορίζει και σε στενή σύνδεση βρίσκεται με το, πανθομολογούμενο πλέον, έλλειμμα εθνικής πολιτικής στα θέματα παιδείας (και όχι μόνο). Δεν θα επαναλάβω την πρόσφατη συζήτηση γύρω από τα φωνήεντα, τα σύμφωνα και τις διφθόγγους, γιατί πιστεύω ότι έχει διεξαχθεί σε ένα παραπλανητικό πλαίσιο που πρέπει να ξεκαθαρίσουμε πριν πάρουμε οποιαδήποτε θέση. 

Η πλάνη (ή μήπως πρόκειται για απάτη;) που με απασχολεί βασίζεται στην άγνοια της ιστορίας. Όπως γίνεται παντού, βρίσκονται μερικοί «επιτήδειοι» να επωφεληθούν από το γεγονός ότι δεν είμαστε όλοι ειδικοί σε όλα και επομένως υπάρχουν πράγματα που αναγκαστικά δεν γνωρίζουμε. Για να στηρίξουν τις απόψεις τους αποκαλύπτουν ένα μέρος της αλήθειας που, αποκομμένο από το πλαίσιό του, φαντάζει πειστικό. Ένα απλό παράδειγμα για να το καταλάβουμε καλύτερα: διαμαρτύρονται κάποιοι ότι, επειδή καταργήθηκαν οι τόνοι και τα πνεύματα, η ελληνική γλώσσα έχασε ένα μέρος από τις εκφραστικές της δυνατότητες. Το τι ακριβώς σημαίνει «εκφραστική δυνατότητα» και πώς μπορεί να χαθεί δεν είναι απολύτως σαφές, αλλά δεν πειράζει, μία πομπώδης ρητορική σε συνδυασμό με το συναισθηματικό φορτίο του θέματος είναι αρκετή για να μας πείσει. Με έναν όρο όμως, να μην έχουμε τις απαραίτητες γνώσεις.

Γιατί τίποτα από τα παραπάνω δεν μπορεί να πιστέψει κάποιος που γνωρίζει την ιστορία της ελληνικής γλώσσας. Η πραγματικότητα είναι ότι τα αρχαία ελληνικά δεν είχαν ούτε τόνους, ούτε πνεύματα, ούτε καν διάκριση σε πεζά και κεφαλαία γράμματα: θα έχετε παρατηρήσει ότι όλες οι επιγραφές στα μουσεία και στους αρχαιολογικούς χώρους είναι γραμμένες με κεφαλαία. Στην Αθήνα του 500 π.Χ. δεν έγραφαν Ἔδοξεν τῇ βουλῇ καὶ τῷ δήμῳ αλλά ΕΔΟΧΣΕΝ ΤΕΙ ΒΟΛΕΙ ΚΑΙ ΤΟΙ ΔΕΜΟΙ. Και βεβαίως η προφορά της φράσης ήταν εντελώς διαφορετική από τη σημερινή. Τις λεπτομέρειες θα χρειαζόμαστε αρκετές σελίδες (ή ώρες) για να τις εξηγήσουμε, η ουσία όμως είναι ότι κάποια στιγμή, οι διαφορές στην προφορά έγιναν τόσο πολλές που οι άνθρωποι δεν μπορούσαν πια να διαβάσουν εύκολα τα αρχαία κείμενα. Και τότε ήταν που εφηύραν τους τόνους και τα πνεύματα. Γύρω στα 200 π.Χ. στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, τα σημαδάκια αυτά ήταν το «σκονάκι» που χρησιμοποιούσαν οι άνθρωποι ως βοήθημα επειδή δεν ήξεραν πια πώς να προφέρουν τις λέξεις με τον παλιό τρόπο. Καμία σχέση με την κλασική ελληνική της Αθήνας του Περικλή!

Προσοχή, αυτά που γράφω δεν αποτελούν τοποθέτηση υπέρ ή κατά του πολυτονικού. Η μόνη μου θέση είναι ότι πριν επιλέξει κανείς, καλό είναι να γνωρίζει την ιστορική αλήθεια για να μην βασίζει τις αποφάσεις του σε επιστημονικοφανείς (και αν) φαιδρότητες.

Δεν θα ήθελα να προχωρήσω σε πιο περίπλοκα ζητήματα γραμματικής, τουλάχιστον όχι προς το παρόν. Κι αυτό επειδή ο στόχος μου δεν είναι να διδάξω σε κανέναν τι συμβαίνει με τους τόνους, τα πνεύματα και την ιστορία της ελληνικής γλώσσας. Το μόνο που θεωρώ σημαντικό αυτή τη στιγμή είναι να ξεκαθαρίσει το τοπίο ως προς το τι θα πει παραπλάνηση και πόσο εύκολο είναι να εκμεταλλευτεί κάποιος την καλή μας πίστη και να μας παρασύρει σε λανθασμένα συμπεράσματα, είτε επειδή ο ίδιος έχει πέσει θύμα πλάνης, είτε επειδή η ημιμάθεια, σε συνδυασμό με λίγο θράσος μπορεί να κάνει θαύματα μετατρέποντας τα φύκια σε μεταξωτές… διφθόγγους.

______________________________________

*Δεν πρόκειται για λάθος, η λέξη δίφθογγος ήταν θηλυκού γένους μέχρι πολύ πρόσφατα. Τη διάλεξα ειδικά για να σας πείσω ότι οι αλλαγές στη γλώσσα δεν σημαίνουν απαραίτητα κάποιου είδους ξεπεσμό: το πρόβλημα δεν είναι αν χρησιμοποιώ το ουσιαστικό δίφθογγος ως αρσενικό ή θηλυκό, αλλά αν γνωρίζω τι σημαίνει (αυτό σας το προτείνω για άσκηση στο σπίτι). :-) 

ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΕΣ

Πιο επίκαιρο, δε γίνεται!

ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ ΧΡΙΣΤΟΣ!!!

Ο ιερός Χρυσόστομος επανειλημμένα ομιλεί με ενθουσιασμό για την Ανάσταση του Χριστού, απολογούμενος μάλιστα κάποτε προς τους απίστους και αμφιβάλλοντας:

"Τι μεγαλύτερη απόδειξη της Αναστάσεως του Χριστού ζητάς, όταν βλέπεις να έχει γίνει τόσο μεγάλη μεταβολή των πραγμάτων έπειτα από εκείνο το γεγονός;

Γυναίκες, που εκ φύσεως είναι δειλές, παρουσιάζονται ατρόμητες εμπρός στον θάνατο, ενώ ο θάνατος πριν από την Ανάσταση ήταν φοβερός και φρικτός και στους αγίους άνδρες. (PG 50, 629) 

" Πάρα πολύ μεγάλη πραγματικά απόδειξη της Αναστάσεως είναι το ότι ο Χριστός, που θυσιάστηκε στο Σταυρό, μετά το θάνατό του επέδειξε τόσο μεγάλη δύναμη, ώστε έπεισε ανθρώπους, που ζούσαν σε διάφορες περιοχές, να περιφρονήσουν, χάριν της πίστεως προς αυτόν και της ομολογίας αυτής της πίστεώς τους, και την πατρίδα τους και την οικογένειά τους και τους φίλους τους και τους συγγενείς τους και αυτή τη ζωή τους και να προτιμήσουν αντί των ευχαρίστων και τερπνών του κόσμου, που τους υπόσχονταν οι εχθροί της Πίστεως, και μαστιγώσεις και κινδύνους και μαρτυρικό θάνατο. Αυτά δεν είναι κατορθώματα κάποιου νεκρού, που έμεινε κλεισμένος στον τάφο του, αλλά κάποιου που ανεστήθη και ζει. (PG 50,593) 

"Πολλοί ερωτούν, γιατί άραγε, όταν ανεστήθη ο Χριστός δεν εμφανίσθηκε στους Ιουδαίους; Η ερώτηση αυτή όμως είναι περιττή και μάταιη. Διότι εάν επρόκειτο να τους ελκύσει προς την πίστη με την εμφάνισή του μετά την ανάσταση του σ’ αυτούς, δεν θα απέφευγε να το κάνει.

Ότι όμως δεν επρόκειτο να τους ελκύσει προς την πίστη, αν εμφανιζόταν σ’ αυτούς μετά την ανάστασή του, φαίνεται με την περίπτωση του Λαζάρου. 

Διότι αυτόν που ήταν νεκρός τέσσερις μέρες και μύριζε και είχε αρχίσει να αποσυντίθενται τον ανέστησε και του έδωσε δύναμη να βγει από τον τάφο του, όπως ήταν δεμένος με νεκρικούς επιδέσμους εμπρός στα μάτια όλων, και παρά ταύτα όχι μόνο δεν τους είλκυσε προς την πίστη, αλλά και τους ερέθισε περισσότερο.

Διότι αποφάσισαν να σκοτώσουν και τον Λάζαρο. Εάν λοιπόν ανέστησε κάποιον άλλον και δεν επίστευσαν, άραγε ανασταίνοντας τον εαυτό Του και δείχνοντάς τον σ’ αυτούς, δεν θα κυριεύονταν και πάλι από μανία εναντίον του;  (PG 51, 106)Α

Ιατροδικαστική έκθεση για το θάνατο του Χριστού!

Πάλι σερφάροντας και περιφερόμενη στα επίκαιρα θέματα, βρήκα αυτή τη συνέντευξη του Φ.Κουτσάφτη, και μια που δεν μπορώ να απολαμβάνω μόνη μου τα ενδιαφέροντα ευρήματα, το μοιράζομαι μαζί σας! 

Ποιος όμως  είναι ο Φίλιππος Κουτσάφτης;

Ο Φίλιππος Κουτσάφτης είναι ο προϊστάμενος της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας Αθηνών και ίσως ο πιο διάσημος ιατροδικαστής των τελευταίων δεκαετιών. 

Εχει κληθεί να μελετήσει και να αποφανθεί για τα μεγαλύτερα σύγχρονα εγκλήματα και οι εκθέσεις του προσέφεραν πολύτιμα στοιχεία στις Αρχές. 

Αυτή τη φορά όμως εκλήθη να κάνει μια διαφορετική «νεκροψία» και «έκθεση» για το μαρτύριο και τον θάνατο του Ιησού και περιγράφει στην Κυριακάτικη Δημοκρατία βήμα -βήμα τις επιπτώσεις των Παθών (με έξι ανακρίσεις και τέσσερις βασανισμούς) εξηγώντας πώς προήλθε ο θάνατος του Χριστού στον Σταυρό.

Διαβάστε περισσότερα

Στα Ελληνικά: ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΧΩΡΙΣ ΟΝΟΜΑ, της Πηνελόπης Δέλτα

Η Πηνελόπη Δέλτα, κόρη του εθνικού ευεργέτη Εμμανουήλ Μπενάκη, γεννήθηκε το 1874 στην Αλεξάνδρεια όταν εκεί ο Ελληνισμός ανθούσε. Κατέχει μια ξεχωριστή θέση στη νεοελληνική παιδική λογοτεχνία κι εγώ θα πρόσθετα: «και…όχι μόνο». Το υλικό και πνευματικό υπόβαθρο που της πρόσφερε η οικογένεια της, η μόρφωση που πήρε αλλά και η προσωπική της ευαισθησία αποτέλεσαν τις βάσεις του πρωτοπόρου και αξιολογότατου λογοτεχνικού έργου της. Επιπλέον, ο κοινωνικός και φιλικός κύκλος της οικογένειας της ήταν οι πιο καλλιεργημένοι λογοτέχνες, εκπαιδευτικοί και σκεπτόμενοι άνθρωποι του καιρού εκείνου και επίσης αξίζει να αναφερθεί το γεγονός ότι ήταν από τα άτομα που είχαν την τύχη να γνωρίσουν εξέχουσες προσωπικότητες όπως ο Ελευθέριος Βενιζέλος και ο Νικόλαος Πλαστήρας.

Τα έργα της αν και απευθύνονται σε παιδιά, επενδυμένα με μια γλώσσα που μιλούσε στην ψυχή και τη φαντασία τους και  εξυψώνοντας το εθνικό και θρησκευτικό φρόνημα της νεολαίας, διαβάζονται πολύ ευχάριστα από τους ενήλικες που ανακαλύπτουν πίσω από τις γραμμές υψηλά νοήματα και φρονήματα…

Έτσι, αποφασίσαμε για το μήνα Μάρτιο και Απρίλιο να διαβάσουμε στη Λέσχη Ανάγνωσης το «Παραμύθι χωρίς όνομα» και να  ερευνήσουμε όλες τις κρυφές του πτυχές.....

Διαβάστε περισσότερα...

Επικαιρότητες

ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΜΕΤΑ ΤΟ 1922 ΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΟΥ ΕΠΙΤΑΦΙΟΥ 

ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ

Για πρώτη φορά μετά την Μικρασιατική καταστροφή (92 χρόνια μετά) έγινε περιφορά του Επιταφίου των Ρωμιών στους δρόμους της Σμύρνης. 

Η Ακολουθία του Επιταφίου τελέστηκε με τη συμμετοχή πολύ κόσμου στον Ρωμαιοκαθολικό Ναό του Αγίου Ιωάννου, που παραχωρήθηκε γι' αυτήν ακριβώς την Ακολουθία στους Ορθοδόξους. Την Ακολουθία τέλεσε ο εφημέριος του Ορθόδοξου ναού της Αγίας Φωτεινής Σμύρνης Αρχιμ. του Οικουμενικού Θρόνου Κύριλλος Συκής. 

Η περιφορά του Επιταφίου στους δρόμους της Σμύρνης σκόρπισε σε όλους ρίγη συγκινήσεως. 

Η πομπή κατέληξε στον Ιερό Ναό της Αγίας Φωτεινής. 

Στα Ελληνικά: Λέσχη ανάγνωσης

 Θέλετε να μάθετε να σκέφτεστε καλύτερα; Διαβάστε μυθιστορήματα!..
 Μια νέα Καναδέζικη έρευνα ανακάλυψε πως η ανάγνωση σύντομων διηγημάτων βοηθάει στην άνεση με τα ασαφή ή αφηρημένα νοήματα....

Η ΛΕΣΧΗ μας λειτουργεί κάθε Πέμπτη στις 18:30 με 20:00 στο Γαλλικό Βιβλιοπωλείο στην οδό Πρεβέζης 8 στη Λευκωσία...

Διαβάστε περισσότερα...