Πληροφορίες

Η φωτογραφία μου
"Όταν κάποτε φύγω από τούτο το φως θα ελιχθώ προς τα πάνω όπως ένα ρυάκι που μουρμουρίζει. Κι αν τυχόν κάπου ανάμεσα στους γαλάζιους διαδρόμους συναντήσω αγγέλους, θα τους μιλήσω ελληνικά, επειδή δεν ξέρουνε γλώσσες. Μιλάνε μεταξύ τους με μουσική" λέει ο Νικ. Βρεττάκος... Και συνεχίζει με θλίψη κάπου αλλού: "Η γλώσσα μας έχει αρρωστήσει, η διάγνωση δεν χωράει καμμιά αμφισβήτηση. Και σ' αυτήν την περίπτωση δεν έχουμε να κάνουμε μ' έναν κοινό ασθενή. Ο ασθενής είναι μέγας γιατί ταυτίζεται με την ίδια την εθνική μας υπόσταση. Αρρώστεια της γλώσσας σημαίνει αρρώστεια του έθνους. Είναι φανερό: Η συρρίκνωση, η παραμόρφωση, η γενική της φθορά, βρίσκεται σε άμεση συνάρτηση με την έκπτωση των εθνικών, πολιτικών και ηθικών αξιών της χώρας μας."

Τετάρτη 14 Μαΐου 2014

Grammaire

POUR S'INITIER...


Le grec moderne est une langue à déclinaisons (comme l’allemand, par exemple) : la terminaison des mots change suivant la fonction du mot dans la phrase. Même les noms propres se déclinent : par exemple, on dira :

·        Ο Φίλιππος έφυγε (O Fílippos éfiye) : « Philippe est parti » ;
·        βλέπω τον Φίλιππο (Vlépo ton Fílippo) : « Je vois Philippe » ;
·        Είναι το σπίτι του Φιλίππου (Íne to spíti tou Filíppou) : « C’est la maison de Philippe ».

Par ailleurs, le grec distingue deux aspects pour chaque verbe, marqués chacun par une forme distincte : une forme continue (calquée sur le présent) et une forme instantanée (calquée sur le passé, appelé « aoriste »).
Cette différence est très vivante et se retrouve au futur et au subjonctif. Un Grec ne confondra pas «θατον δω» (tha ton dhó) et «θα τον βλέπω» (tha ton vlépo) : les deux signifient « je le verrai », mais le premier sous-entend « une fois » tandis que le second sous-entend « continuellement »........


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου