Πληροφορίες

Η φωτογραφία μου
"Όταν κάποτε φύγω από τούτο το φως θα ελιχθώ προς τα πάνω όπως ένα ρυάκι που μουρμουρίζει. Κι αν τυχόν κάπου ανάμεσα στους γαλάζιους διαδρόμους συναντήσω αγγέλους, θα τους μιλήσω ελληνικά, επειδή δεν ξέρουνε γλώσσες. Μιλάνε μεταξύ τους με μουσική" λέει ο Νικ. Βρεττάκος... Και συνεχίζει με θλίψη κάπου αλλού: "Η γλώσσα μας έχει αρρωστήσει, η διάγνωση δεν χωράει καμμιά αμφισβήτηση. Και σ' αυτήν την περίπτωση δεν έχουμε να κάνουμε μ' έναν κοινό ασθενή. Ο ασθενής είναι μέγας γιατί ταυτίζεται με την ίδια την εθνική μας υπόσταση. Αρρώστεια της γλώσσας σημαίνει αρρώστεια του έθνους. Είναι φανερό: Η συρρίκνωση, η παραμόρφωση, η γενική της φθορά, βρίσκεται σε άμεση συνάρτηση με την έκπτωση των εθνικών, πολιτικών και ηθικών αξιών της χώρας μας."

Δευτέρα 20 Απριλίου 2015

Μικρά Αγγλία




"H ιστορία διαθέτει ναυτικό φυλλάδιο και ταξιδεύει επί μία εικοσαετία μεταφέροντας θαλασσοφαγωμένους άντρες και θαλασσοφαγωμένες γυναίκες στους μεγάλους ή ασήμαντους πλόες της ζωής, από τη Σουραμπάγια στα βυσσινοχώραφα της Άνδρου, από τα τζενεραλάδικα και τα υπερωκεάνια στη χρυσαφένια αμμουδιά του Nειμποριού και στις ασκήσεις μελαγχολίας μιας παρέας κοριτσιών, από ένα ντοματοπίλαφο στο Mπουένος Άιρες στις πιστές λαρδομούνες που κρέμονται από το στόμα της Mούραινας κι από τις συμμαχικές νηοπομπές κατά τη διάρκεια του δεύτερου παγκόσμιου πολέμου στη Pίβα και στο λευκό διώροφο των Σαλταφέρων με το τσιγκούνικο ταβάνι, που σαν απλωμένο τουλπάνι έσταζε τους ήχους τού απάνω σπιτιού και μαζί τους ήχους του έρωτα στο πανομοιότυπο κάτω σπίτι, είκοσι τέσσερις λεπτές κυπαρισσοσανίδες που ρήμαξαν ζωές."

Αυτά διαβάζουμε στο οπισθόφυλλο του βιβλίου της πολυαγαπημένης Ιωάννας Καρυστιάνη που πραγματευόμαστε, σχολιάζουμε, δραματοποιούμε, αλλάζουμε όπως μας βολεύει ή όπως θα μας άρεσε την ιστορία, παίζουμε τους ρόλους, ταυτιζόμαστε ή όχι με τα πρόσωπα, - γενικά αφορμή για εκτόνωση ψάχνουμε χρησιμοποιώντας το βιβλίο, την ταινία ή και τα δυο, κάθε Τετάρτη, 18:30 με 21:00 το βράδυ στο Tierra de Campos , Αμμοχώστου 27, Λευκωσία ( εντός των τειχών, πύλη Αμμοχώστου). Μια όμορφη μικρή παρεΐτσα  που θα μπορούσε να μεγαλώσει λίγο ακόμα...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου