Έλαβα σήμερα ένα μήνυμα στο ηλεκτρονικό μου γραμματοκιβώτιο που με εντυπωσίασε. Όχι μόνο σαν άνθρωπο αλλά και σαν δασκάλα. Το παραθέτω γιατί θέλω πολύ να το μοιραστώ.
Πληροφορίες
- Ευαγγελία
- "Όταν κάποτε φύγω από τούτο το φως θα ελιχθώ προς τα πάνω όπως ένα ρυάκι που μουρμουρίζει. Κι αν τυχόν κάπου ανάμεσα στους γαλάζιους διαδρόμους συναντήσω αγγέλους, θα τους μιλήσω ελληνικά, επειδή δεν ξέρουνε γλώσσες. Μιλάνε μεταξύ τους με μουσική" λέει ο Νικ. Βρεττάκος... Και συνεχίζει με θλίψη κάπου αλλού: "Η γλώσσα μας έχει αρρωστήσει, η διάγνωση δεν χωράει καμμιά αμφισβήτηση. Και σ' αυτήν την περίπτωση δεν έχουμε να κάνουμε μ' έναν κοινό ασθενή. Ο ασθενής είναι μέγας γιατί ταυτίζεται με την ίδια την εθνική μας υπόσταση. Αρρώστεια της γλώσσας σημαίνει αρρώστεια του έθνους. Είναι φανερό: Η συρρίκνωση, η παραμόρφωση, η γενική της φθορά, βρίσκεται σε άμεση συνάρτηση με την έκπτωση των εθνικών, πολιτικών και ηθικών αξιών της χώρας μας."
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου